هدف از مقاله حاضر، بررسی میزان هم راستایی قابلیت ها و اجـزای هـوش تجـاری در راستای ایجاد مزیت های هوش تجاری براساس مدل بلوغ گارتنر اسـت. روش پـژوهش از نظـر هدف كاربردی به شـمار مـی رود و از نظـر چگـونگی گـردآوری اطلاعـات، توصـیفی و از نـوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را 149 شركت كوچك و متوسط شـكل داده اسـت كـه براساس جدول مورگان با روش نمونه گیری خوشه ای، نمونه ای با حجم 108 شركت انتخاب شد و درنهایت با جمع آوری 100 پرسشنامه از این شركت ها، مدل سازی معـادلات سـاختاری بـرای سنجش روابط میان متغیرهای پژوهش به كار برده شد. نتایج نشان می دهد میـان قابلیـت هـای هوش تجاری و اجزای آن رابطه معنادار وجود دارد و متغیر تعـدیل كننـده سـطوح بلـوغ هـوش تجاری، در این رابطه تأثیری ندارد. همچنین تنها میان قابلیت های هوش تجاری و مزیـت هـای آن رابطه مستقیم وجود دارد و متغیر میانجی اجزای هوش تجاری، نمی تواند رابطه غیرمستقیمی میان قابلیت های هوش تجاری و مزیت های هوش تجاری برقرار كنـد، از ایـن رو هـیچ رابطـه معناداری میان اجزای هوش تجاری و مزیت های آن مشاهده نشد.