در ردیابی هدف با دوربین ساختار هدف بر دقت ردیابی بسیار تـاثیر دارد.در ایـن مقالـه روشـی جدیـد بـرای بهینه سـازی محـل قـرارگرفتن پنج نشانگر بر روی یک هدف قابل رویت برای  دوربین ارائه می گردد. تابع هدف پیشـنهادی بـرای جایـابی نشـانگرها برابـر بـا مجموع فاصله هر نشانگر از کلیه صفحاتی استکه از ترکیب سـه تایی های بوجـود آمـده از سـایر نشـانگرها تشـکیل می گـردد. بـرای جلوگیری از متقارن شدن ساختار هدف که برچسب زنی نشانگرها را در تصـویر نـاممکن می سـازد، از یـک قیـد کـه تضـمین می کنـد اختلاف فاصله بین زوج نشانگرها از یک حداقل بیشتر شود، استفاده می نماییم. برای حداکثر کـردن تـابع هـدف پیشـنهادی بـا قیـد اشاره شده از الگوریتم ژنتیک استفاده شده است. نتایج تجربی حاصل از جایابی نشانگرها در هدف با استفاده از روش پیشنهادی (با اعمال و بدون اعمال قید) و سـایر روشهـا ارزیابی گردیدند. این روشها به لحاظ خطای تخمین وضعیت سه بعدی و سرعت ردیابی در حضـور نـویز مـورد مقایسـه قـرار گرفتنـد. این نتایج کارایی روش پیشنهادی برای جایابی نشانگرها را تایید می نماید.